Twee vragen die sterk op elkaar lijken, maar wel degelijk twee verschillende betekenissen hebben. Organisaties stellen in veel gevallen slechts de eerste vraag. Wil je echter weten of de bedrijfsdoelstellingen daadwerkelijk bereikt worden moet je de tweede vraag stellen.
Na ruim een jaar van hybride werken staan veel organisaties voor een grote uitdaging: het hybride werk toekomstbestendig en efficiënter maken. Want als de pandemie ons één ding geleerd heeft: we werken niet meer hetzelfde als de mensen die begin 2020 vanuit huis gingen werken.
De wereld om ons heen verandert. Complexiteit, intensiteit en samenhang neemt toe. Organisaties moeten mee veranderen maar benaderen veranderprocessen op verschillende manieren. Idealiter is elke organisatieverandering strategisch, weloverwogen en zorgvuldig gepland. De praktijk laat helaas in veel gevallen iets anders zien.
Beleid wordt vaak weergegeven als het stellen van doelen, middelen en een tijdpad in onderlinge samenhang. Goed beleid heeft de missie, visie en waarden van een organisatie als uitgangspunt maar speelt ook wendbaar in op de actualiteit en omstandigheden. Hoewel beleidsmakers in veel gevallen hetzelfde doel nastreven, zijn de verschillen onderling enorm.
Technologie ontwikkelt zich met een nog niet eerder vertoonde snelheid. En de verwachting is dat deze snelheid alleen maar zal toenemen. Onze oude manier van denken, of beter gezegd, lineaire denken wordt daarmee steeds nuttelozer in deze nieuwe niet-lineaire wereld.
Wie het coalitieakkoord bekijkt zal snel een rode draad herkennen. Er wordt al vrij snel een belangrijke rol duidelijk, die cruciaal is voor het bereiken van de doelstellingen. Zestien keer valt namelijk het woord gemeenten in het coalitieakkoord. Daarmee wordt zestien keer duidelijk hoezeer het nieuwe kabinet gemeenten nodig heeft voor het bereiken van de doelstellingen op verschillende fronten.
Eind jaren ’80 werden de eerste uitvoeringstaken losgeweekt van ministeries. De overtuiging was dat scheiding van beleidsvorming en beleidsuitvoering zou leiden tot meer professionaliteit en verbetering van dienstverlening. Deze specialisatie van taken biedt kansen voor samenwerking en kwaliteitsverbetering maar dit zorgt in de praktijk ook voor veel obstakels.
Aanbestedende diensten worden meer uitgedaagd om hun uitvragen functioneel te specificeren. Allemaal om méér uit een samenwerking te halen: méér innovatie, méér duurzame productieprocessen, méér win-win situaties. Met de toegenomen focus volstaan ouderwetse contracten allang niet meer. Om écht verder te komen zul je ruimte moeten geven aan de expertise van marktpartijen.
Voor overheden, organisaties en instanties is besluitvorming extreem belangrijk, maar tegelijkertijd ook tijdrovend en in veel gevallen ineffectief. Wil je bij besluitvorming namelijk dat iedere betrokkene een stem krijgt of ligt de focus juist op snel resultaat behalen?
