Gebaseerd op onze ervaringen met brainstormsessies met een groot aantal deelnemers hebben we enkele belangrijke stappen vastgesteld. Want gezamenlijk met 500+ deelnemers brainstormen en uiteindelijk, gebaseerd op de meningen en ideeën van alle betrokkenen, komen tot enkele uitgewerkte ideeën die door zo goed als alle deelnemers gedragen worden, is bijna een kunst te noemen!
Burgerparticipatie is een heilig huisje geworden. Je mag er niets slechts meer over zeggen. Dat is jammer, want daarmee stopt het denken en is ook de kans op verbetering bekeken. Wij zijn gek op allerlei vormen van participatie omdat het zo lekker democratisch voelt. Het helpt de kloof te dichten tussen politiek en samenleving
Ieder project heeft te maken met een grote variatie aan belanghebbenden. Een deel van de stakeholders kan je vrij eenvoudig identificeren maar er zijn ook groepen waar je wellicht niet zo snel aan denkt. En die veel moeilijker te identificeren zijn. Het komt geregeld voor dat het lijkt alsof een bepaalde groep weinig belang heeft, maar je dan ineens verrast wordt. En je weer terug kan naar de tekentafel, met alle gevolgen van dien.
Denken, en oordelen en beslissen zijn sinds Descartes (‘Cogito ergo sum’) drastisch veranderd. Zijn homo rationalis, de mens die goed geïnformeerd weloverwogen besluiten zou nemen, bleek in werkelijkheid de labiele helft van zijn tweelingbroer, de homo economicus, die zich in beslissingen sterk liet leiden door emoties zoals hebzucht en angst.
Wie een verandering wil realiseren heeft daarbij altijd anderen nodig. Iedere verandering heeft namelijk impact op betrokkenen binnen en buiten de organisatie. In de praktijk wordt dit helaas vaak genegeeerd en zie je dat de leiders haast dictatoriale beslissingen nemen. En vervolgens verwachten dat de rest van de organisatie, de omgeving of de samenleving daarin mee gaat.
