Binnen het programma Power2Tow ondersteunt Rijkswaterstaat de ontwikkeling van drie vrijwel emissieloze Emergency Response Towing Vessels (ERTV’s): noodhulpsleepboten die bijdragen aan veiligheid én verduurzaming op de Noordzee. Het project maakt deel uit van een 25-jarige dienstverleningsopgave waarin nieuwe schepen, energievoorziening en operationele inzetbaarheid integraal worden ontwikkeld.
Vanuit Spilter is dit traject ondersteund met de Versnellingskamer-aanpak, waarin complexe risico’s en ontwerpkeuzes gezamenlijk worden gestructureerd en verdiept. Doel hiervan is om onzekerheden vroegtijdig expliciet te maken en te vertalen naar gedragen afwegingen.
In het project zijn drie ERTV’s voorzien die vrijwel volledig elektrisch varen en bij inzet gebruikmaken van groene e-methanol. Hiervoor wordt een nieuwe, nog niet marktgereed zijnde laadinfrastructuur ontwikkeld met vijf wal- en vijf zeelocaties.
De aanbesteding verloopt via een innovatiepartnerschap waarin marktpartijen samen met de opdrachtgever oplossingen ontwikkelen. Het project maakt deel uit van het programma Vlootvernieuwing en wordt ondersteund door ministeries en Europese middelen, met gunning verwacht in 2026.
Via deze innovatiepartnerschap werken overheid en marktpartijen in één ontwikkeltraject samen aan technologie, systeemintegratie en operationele toepasbaarheid. Binnen dit kader is het risicodossier in meerdere stappen teruggebracht en geclusterd, van brede inventarisatie naar 18 kernrisico’s, met onderscheid tussen uitvoerings-, systeem- en ontwerprisico’s.
De uitkomsten vormen een directe basis voor ontwerpkeuzes, verantwoordelijkheden en beheersmaatregelen in de volgende ontwikkelfase. Daarmee draagt de Versnellingskamer-aanpak bij aan besluitvorming onder onzekerheid in een technisch en organisatorisch complex maritiem innovatieprogramma.
Het traject kende een gefaseerde aanpak waarin deelnemers van risico-identificatie naar risicoanalyse en vervolgens naar risicobeheersing werkten. Het proces bestond uit een kick-off, een online risico-inventarisatie, analysesessies en drie Versnellingskamers.
Tijdens de kick-off (23 maart 2026) werden de doelstellingen, uitgangspunten en de RISMAN-methodiek toegelicht. Vervolgens inventariseerden deelnemers online risico’s via de Spilter-omgeving.
De inventarisatie leverde 151 risico’s op. Na analyse, aanscherping en clustering zijn deze teruggebracht tot 51 unieke ongewenste gebeurtenissen, die als basis dienden voor de verdere beoordeling.
In Versnellingskamer I (2 april 2026) beoordeelden deelnemers de risico’s gezamenlijk op kans en impact volgens een Delphi-achtige werkwijze. Dit resulteerde in een gekalibreerde set risicoscores en een prioritering van risico’s.
Op basis van de analyse zijn 18 prioritaire risico’s geselecteerd voor verdere verdieping. In Versnellingskamer II (21 mei 2026) werden deze 18 risico’s geanalyseerd en daarbij ontwikkelden deelnemers mogelijke beheersmaatregelen en onderzochten zij onderliggende aannames, afhankelijkheden en alternatieve oplossingsmogelijkheden.
| Opdrachtgever: | Rijkswaterstaat |
| Toepassing: | Versnellingskamer |
| Aantal deelnemers: | 15+ per bijeenkomst |
Vanuit Spilter | |
| Duur Sessie: | 240 tot 360 minuten per bijeenkomst |
